โดยปกติค่าเฉลี่ยส่วนสูงของสาวไทยอายุ 19 ปีขึ้นไป จะอยู่ที่ 158 เซนติเมตร ตามสถิติจากกรมอนามัยเมื่อปี 2557-2558 ถือเป็นค่าความสูงมารฐานของสาวไทย ที่สามารพบเจอได้ทั่วไป แต่เรายังมีกลุ่มสาวไทยอีกจำนวนไม่น้อยเหมือนกัน ที่มีส่วนสูงมากกว่าค่าเฉลี่ยและน้อยกว่าค่าเฉลี่ยมากๆ สำหรับสาวๆ ทั้ง 2 กลุ่มนี้ก็มักจะมีการใช้ชีวิตประจำวันหรือมีประสบการณ์ที่ดูจะลำบากสักหน่อย เป็นอุปสรรคนิดๆ ที่คนมีส่วนสูงในระดับมาตรฐานไม่ค่อยได้เจอ 

ซึ่งวันนี้เราขอยกเอาสถานการณ์ของสาวกลุ่มที่ส่วนสูงน้อยกว่าค่าเฉลี่ย หรือสาวไซส์มินิ ตัวเล็กกะทัดรัดที่มีความสูงน้อย (ต่ำกว่า 155 เซนติเมตร) มาบอกเล่าให้ทุกคนได้เห็นกันว่า “สาวตัวเล็ก” เหล่านี้ต้องเจออะไรบ้างในแต่ละวัน เจอบ่อยๆ จนเจ็บและชินไปเอง ตามไปดูกันได้เลย

 

เราไม่ได้ขาสั้น แค่ขากางเกงมันยาวเกิน

เป็นสถานการณ์ที่เหล่าสาวตัวเล็กพบเจอบ่อยๆ เวลาจะซื้อกางเกงขายาว อดคิดไม่ได้ว่านี่กางเกงขายาวจริงๆ ใช่มั้ย เพราะเวลาเอามาทาบที่เอว ขากางเกงเลยขาเราไปทุกที ถ้าต้องใส่จริงๆ คงต้องใส่เลยเอวขึ้นไปขากางเกงถึงจะพอดี ไม่ต้องลองก็รู้ว่าขากางเกงลงมากองที่ข้อเท้าชัวร์ๆ ทางแก้ก็ต้องหันไปทำตาปริบๆ ให้กับช่างตัดเสื้อผ้าให้ช่วยตัดขากางเกงให้ เสียเงินซื้อกางเกงมาแล้วไม่พอ ยังต้องเสียเงินค่าตัดขากางเกงอีก 

 

ขาลอยทุกทีเวลานั่งเก้าอี้สูงๆ

เก้าอี้สูงๆ อย่างเก้าอี้สตูล หรือเก้าอี้ตรงเคาน์เตอร์บาร์ ถือเป็นสิ่งต้องห้าม เจอทีไรเป็นอยากหนีให้ไกล เพราะเป็นเราเองที่ต้องปีนเก้าอี้ขึ้นไปนั่งทุกที ไม่พอเวลานั่งคนอื่นเขาขาถึงพื้นพอดี แต่เรานี่สิขาลอยเคว้งกลางอากาศ แกว่งไปมาได้สบาย ขึ้นว่าลำบากแล้ว ลงยังลำบากกว่า ไม่รู้จะลงยังไงให้ท่าสวยแบบคนอื่นเขา

 

ถ้าของอยู่ชั้นบนสุด เป็นต้องหยิบไม่ได้ทุกที

ทุกอย่างอยู่ไกลเกินเอื้อมไปหมด เวลาไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตทำไร เป็นต้องหนีบเพื่อนไปด้วย เอาไว้ช่วยหยิบของบนชั้นให้ แต่วันไหนไปคนเดียว หันซ้ายหันขวาแล้วไม่เจอใครก็ต้องเขย่ง แล้วเอื้อมจนสุดแขน ถ้ายังหยิบไม่ได้อีก ก็ต้องปีนเท่านั้น แม้บางครั้งมันก็ดูสนุกดี แต่บ่อยๆ เข้า ก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ สุดท้ายก็ต้องถอดใจ ไว้กลับมาซื้อใหม่ตอนมีคนช่วยหยิบดีกว่า

 

ไหนบอกว่าสระว่ายน้ำไม่ลึกไง

ระดับความตื้นลึกน้ำในสระว่ายน้ำของเขาและเราไม่เท่ากัน ทุกครั้งที่ไปว่ายน้ำ ถ้าถามว่าน้ำลึกมั้ย? แล้วได้คำตอบว่าไม่ลึก แต่พอเราเดินลงสระไปเท่านั้นแหละ รู้เรื่อง! ไม่ลึกจริงๆ (ประชด) น้ำนสระแทบมิดหัวขนาดว่าเราเขย่งเท้าใต้น้ำแล้วด้วยนะ ลึกของเขากับเราไม่เท่ากันชัดๆ ต้องพึงระลึกไว้เสมอว่าเขานะไม่ลึก แต่เรานะไม่แน่

 

ถ้าไม่เขย่งก็จับราวโหนไม่ถึง

ขึ้นรถเมล์หรือรถไฟฟ้าเมื่อไหร่ เป็นต้องรีบมองหาที่นั่งและพร้อมพุ่งตัวไปแย่งชิงที่นั่งเสมอ ไม่ใช่เพราะเราไม่อยากยืนหรอกนะคะ แต่เพราะเราไม่สามารถเอื้อมมือจับราวโหนได้จริงๆ ไม่เชื่อลองสังเกตดูได้เลย คุณต้องเคยเห็นสาวตัวเล็กแบบเราๆ เขย่งและกระโดดคว้าราวโหนแน่นอน ขอทุกคนโปรดเข้าใจสาวตัวเล็กอย่างเราด้วย

 

ทำไมประตูต้องไม่เปิดให้เราทุกที

อีกหนึ่งสถานการณ์ที่เหล่าสาวตัวเล็กต้องพบเจอ เดินมาอย่างมั่นใจ แต่ประตูเลื่อนอัตโนมัติข้างหน้าดันไม่เปิดให้ซะงั้น ทำเอาหน้าแตกยับเยินทุกที ทั้งๆ ที่ยืนหัวโด่อยู่หน้าประตูแท้ๆ เซ็นเซอร์ประตูดันส่งมาไม่ถึงเราซะงั้น กระโดด ดึ๋งๆ ก็แล้ว ประตูก็ยังไม่เปิดอีก คิดในแง่ดี ไม่ใช่เราเตี้ยนะ ระบบเซ็นเซอร์ของประตูไม่ดีแน่ๆ แก้ปัญหาด้วยการเดินเข้า-ออก พร้อมๆ กับคนที่สูงกว่าแล้วกัน ยังไงประตูต้องเปิดให้แน่นอน

 

เวลาขับรถยนต์ มองเห็นแต่คอนโซลรถ

อีกหนึ่งสถานการณ์อันรวดร้าวของสาวตัวเล็กยามขับรถ ด้วยขาอันแสนเล็กกระทัดรัดของเราทำให้ลำบากนิดหน่อยตรงที่ เหยียบคันเร่งและเบรคไม่ถึง จนต้องเลื่อนเบาะมาชิดพวงมาลัย เพิ่มความลำบากอีกหน่อยเรื่องความสูงของเบาะ ที่เราต้องหาหมอนมารองก้นเพิ่มความสูงข้นสักนิด เพราะถ้าไม่มีหมอนมาเสริมระดับสายตาของเรามองเห็นแต่พวงมาลัยกับคอนโซลรถอย่างเดียวแน่นอน เราจึงมักเลือกขับรถคันเล็กกระทัดรัด กระปุ๊กกระปิ๊กแทนรถคันใหญ่ และให้เหตุผลแสนเก๋ว่า รถเล็กประหยัดน้ำมันค่ะ

 

แต่สาวตัวเล็กอย่างเรา ก็มักจะมีโมเมนต์ฟินๆ แบบนี้

แม้จะต้องประสบพบเจอกับสถานการณ์ที่ไม่ค่อยน่าพิศมัยเท่าไหร่ แต่โมเมนต์ฟินๆ กับแฟนของเราก็น่ารักกุ๊กกิ๊กไม่แพ้ใครนะเออ ใครเห็นต้องมีอิจฉาตาร้อนบ้างแหละ เพราะถ้าไม่สูงเท่าเราก็ทำไม่ได้แบบนี้หรอก เราจะเป็นผู้หญิงที่ดูน่ารักน่าเอ็นดู และน่าทะนุถนอมขึ้นมาทันทีด้วยไซส์มินิอย่างเรา และที่พิเศษก็ต้องนี่เลยท่าทางในการจุ๊บๆของเรา ก็น่ารักและมีมิติแบบที่ไม่มีใครทำได้เหมือนนะเออ