เวลารักกันน้ำต้มผักยังว่าหวาน แต่พอหมดรักเท่านั้นแหละ คนที่อยากเลิกก็จะสรรหาคำพูดที่ดูดี สวยหรู สารพัดเหตุผล มาพูดเพื่อรักษาน้ำใจอีกฝ่าย แต่หารู้ไม่มันไม่ได้ช่วยอะไร เจ็บไม่ต่างกัน แถมยังทำเอาคนบอกเลิกต้องมานั่งคิด นอนคิด ตีความประโยคบอกเลิกอีกว่า ทำไม เพราะอะไร ทั้งที่ความจริงแล้วความหมายของเหตุผลนั้น คือไม่รักกันแล้วแค่นั้นเอง 

 

เธอดีเกินไป

เป็นประโยคที่น่าจะได้ยินกันมาไม่มากก็น้อย โดนประโยคนี้เข้าไปมันก็คือข้ออ้างดีๆ นี่เอง ก็ถ้าเราดีขนาดนี้ แล้วจะมาขอเลิกกันทำไม ถ้าฉันดีเกินไป ก็ขอให้เธอได้แฟนใหม่เลวๆ ชั่วๆ สมใจเธอแล้วกัน


อยากอยู่คนเดียว

ตอนมาจีบบอกเราว่าอยากอยู่ด้วยกันทุกเวลา มีเธอแล้วอุ่นใจ ขาดเธอไม่ได้ มาตอนนี้บอกอยากอยู่คนเดียว อ้าว ไม่เหมือนที่คุยไว้ตอนแรกนี่ ถ้าอยากอยู่คนเดียวขนาดนั้นแล้วมาขอเป็นแฟนกันทำไม 

 

เป็น พี่น้อง/เพื่อน กันก็ดีอยู่แล้ว

สำหรับประโยคนี้ ไม่เข้าใจจริงๆ ถ้าอยากเป็นเพื่อน เป็นพี่น้อง จะมาคบเป็นแฟนให้เจ็บช้ำน้ำใจทำไม สุดท้ายพอลดความสัมพันธ์ลง ให้กลับมาเป็นแบบเก่ามันทำไม่ได้แล้ว คนมันเคยรักกันอะ ไม่ได้อยากเป็นแค่พี่น้อง/เพื่อน โว้ย อยากเป็นแฟน

 

เราชอบคนอื่นแล้ว

เจอประโยคนี้เข้าไป ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย ไปชอบคนอื่นตอนไหนเนี่ย ต้องไปชอบกันตอนที่ยังคบกันแน่ๆ เลยใช่ไหม โอ้โห โดนแทงข้างหลังมันเจ็บแบบนี้นี่เอง

 

เราทนเธอไม่ได้แล้ว เธอน่ารำคาญ

บอกเลิกเราทีนึงแล้ว ยังจะด่าเราอีกว่าน่ารำคาญ อ้าว! จำได้นะว่าเป็นแบบนี้ นิสัยอย่างนี้มาตั้งแต่ตอนแรกที่คบกัน แล้วไหงพออยากเลิกดันยกมาเป็นเหตุผลซะงั้น พอกลายเป็นคนนอกสายตา จะทำอะไรมันก็ไม่เข้าตาแล้วใช่ไหมล่ะ แล้วที่ผ่านมามันคืออะไร เธอทนฉันมาได้ยังไงตั้งนาน

 

อยากให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่า (พระเอกมากมั้ง)

เดี๋ยวก่อนนะ คิดแทนกันไปอีก พระเอกสุดๆ ถ้าคิดว่าตัวเองไม่ดีก็ไม่ควรมาคบกันตั้งแต่แรกสิ มาพูดเอาตอนนี้ ตอนที่รักและยอมรับได้ทุกอย่างแล้วได้ยังไง ก็ดี แล้วฉันจะหาคนที่ดีกว่าเธอร้อยเท่าพันเท่า มาเป็นแฟนข้างกายให้ได้เลยคอยดู

 

เราอยากตั้งใจเรียนหนังสือ

เป็นเหตุผลที่ไม่เลิกก็คงไม่ได้ ดันเอาเรื่องเรียนมาอ้าง แต่ช้าก่อน ตอนที่คบกันก็ไม่ได้ตั้งใจเรียนหนังสืออยู่แล้วรึเปล่า แล้วอยู่ๆ เกิดครึ้มอกครึ้มใจอะไรขึ้นมา ถึงจะมาอยากตั้งใจเรียนเอาตอนนี้

 

เรายังลืมแฟนเก่าไม่ได้

รู้หรอกว่าไม่มีใครแทนใครได้โดยเฉพาะกับความรักครั้งเก่าที่ฝังใจมันคงยากจะลืมเลือน แต่การมาบอกว่าเรายังลืมแฟนเก่าไม่ได้นี่ก็อยากจะถามจังว่าแล้วที่ผ่านมาคืออะไร? เหมือนเรามีเราไว้เป็นคนคั่นเวลายามเธอเหงาใช่มั้ย? คราวหน้าอยากเริ่มใหม่กับใคร ช่วยกลับไปลืมเรื่องเขาให้ได้ก่อน

 

เราต่างกันเกินไป

ตอนรักกันอะไรก็ดีชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ว่านอนสอนง่าย นิสัยบางข้อที่ต่างกันก็ยอมรับได้ จะรวยจะจนก็ไม่เป็นไร ยังไงความรักก็ชนะทุกสิ่ง แต่พอหมดใจก็ดันให้เหตุผลว่าเราต่างกันเกินไปซะงั้น ถ้ารักยังหวานยังไงมันก็ปรับตัวและจูนเข้าหากันได้อยู่แล้ว จะบอกเลิกกันทั้งทีก็เหตุผลที่น่าเชื่อถือกว่านี้หน่อยสิ

 

ขอไปทำตามความฝัน

รักแท้ต้องไม่แพ้ระยะทาง แต่ที่เธอบอกจะขอไปทำความฝันแล้วมาบอกเลิกกันเราว่ามันไม่ใช่ ถ้ายังรักกันอยู่เราก็จะสามารถเดินข้างกันๆ เพื่อตามความฝันได้สิ ดีซะอีกมีเราอยู่ข้างๆ เธอจะได้มีแรงใจทำตามฝันไง แต่นี่เธอยกเรื่องนี้มาอ้าง เป็นเพราะเธอหมดรักเราแล้วมากกว่า 

 

พ่อกับแม่ไม่อยากให้มีแฟน

สงสัยกลัวว่าบอกเลิกธรรมดาจะไม่น่าเชื่อถือพอเลยขอยึดคติเล่นใหญ่ไว้ก่อน ไม่รู้หรอกว่าเธอพูดจริงหรือเปล่า แต่ถ้าอ้างพ่อ อ้างแม่ ว่ายังไม่อยากให้มีแฟน แล้วใครจะไปกล้าขัดกันล่ะ แต่ตอนนั้นที่ไปเจอคุณพ่อคุณแม่ ท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรหนิ

 

เราอยากมีอนาคตที่ดีกว่านี้

ใครโดนบอกเลิกด้วยประโยคนี้บอกเลยว่ามีเจ็บหน้าสั่น ฟังแล้วเหมือนมีเราไปเป็นตัวถ่วงในชีวิตเธอ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนนะพูดอย่างดิบดีว่าอยากจะสร้างอนาคตไปด้วยกัน แบบนี้มันพี่ปั๊ป โปเตโต้ทิ้งไว้กลางทางชัดๆ 

 

เธอไม่มีเวลาให้เราเลย

บอกว่าเรายุ่งจนไม่มีเวลาให้ ทนไม่ไหวเลิกกันเถอะ แต่ที่ผ่านมาชวนไปเที่ยว พาไปดินเนอร์กี่ทีเธอก็เอาแต่พูดว่าไม่เป็นไร ถ้างั้นจะมาบอกเลิกเราทำไมด้วยเหตุผลว่าไม่มีเวลา 

 

เราไม่รักเธอแล้ว

คำว่าจบที่พูดเบาๆ ก็เจ็บ…ตรงประเด็นเป็นไม้บรรทัดซะจนไม่ต้องอ้อมค้อมเสียเวลาชักแม่น้ำทั้งโลก เพราะแค่บอกไม่รักฉันก็เข้าใจ จะมีเหตุผลสวยหรูอะไรคงไม่สำคัญ #เจ็บแต่จบ

 

ไม่พูดอะไร แล้วก็หายไปเลย

อยู่ดีๆ ก็หายไลน์ไม่ตอบ ไร้สัญญาณการติดต่อจากหมายเลขที่ท่านเรียกเพราะหายเงียบไปดื้อๆ เจอแบบนี้ยิ่งกว่าทำตัวไม่ถูก สรุปเรื่องของเราจะเอายังไง? เลิกไม่เลิกก็ช่วยบอกกันยืนยันให้ชัดเจนไปเลย